De Stadspartij heeft de afgelopen maand de koers uitgezet voor de eerstkomende jaren. Uiteraard blijven we druk ageren tegen de absurde plannen voor een Regiotram en een Groninger Forum achter de Oostwand.

Maar er komen ook nieuwe accenten bij, met mijn nieuwe Fractie kunnen we veel meer werk aan dan in het verleden, en de fractie, vijf raadsleden, drie vaste commissieleden, drie fractieleden en onze vaste medewerker Bert, is enthousiast over de mogelijkheden van een felle maar constructieve oppositie.

We gaan ons intensief met bestemmingsplannen en "beschermde stadsgezichten" of wat daarvoor in Groningen moet doorgaan, bezighouden. In onze versie van bescherming van een waardevol stadsgezicht is namelijk het grondplan van een gebouw vastgelegd, de contouren, de hoogte, de vorm, dat doet er veel minder toe! Zo kan men aan het Hoge der Aa, beschermd stadsgezicht per excellence, rustig twee gebouwen slopen om daar veel grotere panden neer te zetten. Ik zal de eerste zijn om toe te geven dat de oude "The Mac", hoeveel romantische herinneringen daar ook mogen liggen, geen bijzonder mooi pand is, het is 19e eeuwse doorsnee...maar toch.

Aan de overkant aan het Lage der Aa was de situatie ernstiger, daar verdwenen twee aardige, veel oudere, gebouwen. In de Visserstraat worden twee laat-middeleeuwse panden met nog middeleeuwse kapconstructies gesloopt. Allemaal binnen ons Beschermd Stadsgezicht!

Wat is er aan de hand? De achtergrond is zoals zo vaak geld, en niets anders dan geld. Wie een oud pand met een of twee verdiepingen in de binnenstad koopt en sloopt kan daar vier of vijf verdiepingen, immers met veel lagere plafonds, voor in de plaats zetten. Slopen wordt beloond, zorgvuldig bewaren niet.. Dat heeft de speculanten erg hongerig gemaakt en de Raad is door organisaties als Het Aa-Kwartier en Heemschut ingelicht over de sluipende achteruitgang van de Binnenstad.

Alleen Frank de Vries, nota bene een Sociaal-Democraat die ook behalve de waarde van snel verdiend geld ook immateriële waarden als schoonheid, behoud van erfgoed en architectonische samenhang zou moeten kunnen waarderen geeft (nog) niet thuis!

Gisteren gaf hij in de Raadscommissie Ruimte en Wonen op mijn vijf pleidooien voor meer rechtszekerheid bij bestemmingsplannen en meer bescherming van beschermde stadsgezichten vijfmaal een even keihard als duidelijk "nee" als antwoord! Eenmaal had hij formeel juridisch gezien misschien gelijk, maar zijn bij nonchalante afwijzing zullen Gerard Offerman en ik ons zeker niet gaan neerleggen.

Ik denk dat we hem nog wel op andere gedachten kunnen brengen... we hebben vier jaar de tijd en de aanhouder, niet de aan(deel)houder wint!

Hebt u wel eens zestigduizend mensen aan u voorbij zien lopen? Gisteren op het bevrijdingsfestival kon dat! Het was enorm druk en erg gezellig. Met onze luxueuze Stadspartijbus stonden we in het vak van de maatschappelijke en politieke organisaties aan de Concourslaan. Iets verderop deden de Partij voor de Dieren, PvdA, D66, CDA en Groen Links ook hun best, maar zij voeren campagne, wij niet...

We deden dan ook weinig meer dan aanwezig zijn. Af en toe kwamen kiezers iets over de tram vragen. Dat was plezierig. Het meest heb ik gehad, voor mij was het Bevrijdingsfestival werk, aan de gesprekken met de "jonge veteranen". Daar zijn veel problemen opgedoken en we mogen ze niet in de steek laten. Een aantal soldaten komt na een uitzending naar een vredesmissie in de war weer terug naar Nederland. Dat heeft consequenties voor hun gezinnen en ook voor hun loopbaan buiten defensie. Doen maatschappelijk werk en arbeidsbureaus wel genoeg voor "onze jongens"?

Terwijl de raggae dreunde heb ik een paar verontrustende verhalen aangehoord. Ik ga me er eens in verdiepen en in de Fractie zal ik het onderwerp aansnijden. À propos reggae, die muziek is prachtig, maar wat zingen ze nu precies? In de raggeahit "Boom Bye Bye" van Buju Banton is een "Boom" een homosexueel, en die moet, u raad het al, "vermoord en verbrand" worden. In een ander raggaeliedje, Capleton's hit "More Prophet" is de tekst:

"Shoulda know seh Capleton bu(r)n battyman
Dem same fire apply to di lesbian
All boogaman and sodomites fi get killed."

Ik ga er maar van uit dat de onverstaanbare teksten van gisteren vriendelijk en vredelievend waren, geheel in de geest van het festival, maar het door raggae veroorzaakte geweld tegen homosexuele mensen op Jamaica en elders in het Carraïbisch gebied zorgt ervoor dat ik steeds mijn oren spits wanneer ik raggae hoor! Overigens slaat Bob Marleys veel gebruikte "Babylon must fall" op ons eigen Europa. Europa moet dus ondergaan... maar die oproep, of is het een visioen?, valt nog net binnen de grenzen van de vrijheid van meningsuiting, en dus binnen de grenzen van wat op een Bevrijdingsfestival betamelijk is.

Bron: http://www.time.com/time/arts/article/0,8599,1650585,00.html#ixzz0n8oGn97b. Buju Banton heeft zijn leven inmiddels gebeterd.

Dodenherdenking... vandaag eert Nederland de doden uit de Tweede Wereldoorlog. Daarbij worden ook de doden van latere conflicten, de politionele acties in Nederlands-Indië en vredesoperaties in Libanon, Bosnië en Afghanistan herinnerd.

Het Groninger stadsbestuur is deze dag aanwezig bij verschillende moumenten. Ik kies dit jaar weer voor Hoogkerk. De korte stille tocht en de korte maar indrukwekkende maar sobere plechtigheid op de Boeiersingel spreken me erg aan.

Ik heb me vaak afgevraagd wat er door het hoofd van officiële kransenleggers heen gaat tijdens die twee minuten. Ik sprak daarover met collegae en we bleken het allemaal moeilijk te hebben op dat moment. Het prachtige artikel over de Joodse gedeporteerden uit de Oosterstraat dat vanochtend in het Dagblad van het Noorden stond maakte weer eens duidelijk hoeveel verdriet, hoeveel offers we die minuten onder ogen moeten zien.

Ik ben in gedachten ook bij onze dappere soldaten in Afghanistan en bij de families van de jongens die niet terugkeerden van hun missie in dat troosteloze land. Genoeg stof tot nadenken dus, in die twee minuten voordat het Wilhelmus wordt ingezet. In Hoogkerk jammer genoeg zonder het zesde couplet dat zo prangend naar de verdreven tiranie verwijst

"Mijn schild ende betrouwen zijt Gij, o God mijn Heer,
op U zo wil ik bouwen, Verlaat mij nimmermeer.
Dat ik doch vroom mag blijven, Uw dienaar t'aller stond,
de tirannie verdrijven die mij mijn hart doorwondt".

Vandaag is het een mei, Dag van de Arbeid, een dag om in hoofdletters te worden geschreven, In Nederland is de Dag van de Arbeid géén feestdag... Waarom niet? Wordt arbeid onvoldoende gewaardeerd?

De historische achtergrond zal liggen in de antithese van de gereformeerde politici, de behoefte van hun katholieke evenknieën om de roomse arbeiders in hun ban te houden en de kloof tussen liberalen en sociaal-democraten.

Men wilde de Nederlandse arbeiders Konninginnedag laten vieren, en Waterloodag natuurlijk. Dan waren er de christelijke feestdagen nog. Ook daaraan mocht niet worden getornd, al is men het hier nooit eensgeworden over de feesten die met Maria te maken hebben.

Achtentwintig augustus, Gronings Ontzet, is in plaats gekomen van Waterloodag in een periode waarin de burgerij actief bezig was met het civiliseren van de feestdagen. In plaats van een dag vol door goedkope jenever bevorderde dronkenschap, vechtpartijtjes, dierenmishandeling (palingtrekken, ganzentrekken, katknuppelen...) en algemene liederlijkheid moest er beschaafd amusement komen!

De bloedserieuze aard van de SDAP en AJC leiding heeft Een Mei niet populair weten te maken. Marcheren achter spandoeken. luisteren naar Troelstra en ranja drinken was niet iets waar de gehele bevolking op zat te wachten... Ook dat kan de impopulariteit van die Eerste Mei verklaren. Er was nooit veel aan. Ook nu nog is het een feest dat voornamelijk in bejaardentehuize wordt gevierd waarbij journalisten opletten of de doctorandussen in de PvdA-top ècht de Internationale zingen, er zijn partijleiders geweest die ervan werden verdacht dat zij alleen hun lippen bewogen, een fraaie illustratie van de kloof tussen de huidige sociaal-liberale leiding en het oude gedachtengoed waaraan zij vaak enkel lippendienst bewijzen.

In Amerika is Labor Day een feestdag. Dat is het ook in Duitsland. Misschien moet Een Mei ook hier eens worden opgewaardeerd tot - niet partijgebonden- feestdag. Virtus Nobilitat, "arbeid adelt" is het opschrift van de kruisen van onze Orde van de Nederlandse Leeuw. En iedereen vindt arbeid toch de sleutel tot de maatschapij, de basis van onze economie? Werkgevers en werknemers moeten er maar eens werk van maken. Een dag met open dagen in bedrijven, een bloemetje voor iedere werknemer(fijn voor de bloemisten!) excursies, en 's-avonds muziek, niet noodzakelijkerwijs een vrije dag maar wel een bijzondere dag. Zullen we in Groningen beginnen?

Het grootste nieuws van de dag was niet dat Groningen een nieuw College kreeg, ook de tegenstemmen, met name tegen Frank de Vries, beschadigd tijdens de formatie, waren te verwachten. Voor mij was dè verrassing het uitwisselen van kussen tijdens de felicitatieronde na het kiezen van de wethouders. De oprichter van de Stadspartij, Gerard Offerman en Karin Dekker, ooit buren in de Oosterpoort wisselden de "Brabantse kus", de populaire drieklapper, uit. Het begin van een dooi in de relaties tussen Groen Links en Stadspartij? Ik hoop het. Ook wij zijn imnmers millieubewust en voor ons staat groen in de stad hoog op de agenda.

Ik heb met Mattias Gijsbertsen nog wat gestoeid over de keus tussen windenergie en zonne-energie, een zeer actueel onderwerp. Hij leek nog niet te hebben begrepen dat een verkeerde keus een grote economische ramp voor Nederland kan zijn. Het lijkt erop dat goedkope zonne-energie de windturbines uit de markt zal gaan prijzen.

Met Frank de Vries had ik een appeltje te schillen over zijn uitlatingen in de ledenvergadering van de PvdA. Heeft hij moedwillig uit de school geklapt? De inhoud van gesprekken was vertrouwelijk. Heeft hij de inhoud van het vertrouwelijke gesprek verward met het iets andere betoog in een openbare vergadering op 8 maart? Dat is best te begrijpen. Frank is ook maar een mens en vergissen is menselijk. Het blijft onzorgvuldig...juist de formateur van een College moet andermans woorden zeer zorgvuldig weergeven. Kunt u zich, lezer, zich nog herinner dat schrijver dezes vragen stelde naar aanleiding van iets dat ik in de krant had gelezen over de relatie tussen Provincie en Gemeente? Ik had het niet nagekeken en viel plat op mijn neus... dat overkomt me hopelijk nooit meer!

Frank de Vries had conform de waarheid kunnen melden dat de Stadspartij in het openbaar vaag was over oplossingen voor de tegenstellingen over het Groninger Forum. Dat ik in een vertrouwelijk gesprek met Frank de Vries, Elly Pastoor en Arjen de Rooij de mogelijkheid van een "vrije kwestie"heb geopperd had Frank de Vries niet in de openbaarheid mogen brengen. Overigens was ook dat laatste in geen geval een "ja" geweest. In de politiek zijn vrije kwesties misschien niet aan de orde van de dag, ze zijn wel een probaat middel om tegenstellingen te overbruggen of tenminste de lont uit een politieke bom te trekken.

Zoals de SP fractie tegen de privatisering van Essent was en bleef hadden ook VVD en Stadspartij tegen het Forum kunnen stemmen. Dan was de democratie niet in diskrediet gebracht want de door de Groningse kiezers aangewezen raadsmeerderheid, misschien ook in 2011 en 2012 vóór dat Forum, had dan beslist.

Het heeft niet zo mogen zijn... Groningen kreeg een "College van Verliezers", aangevuld met D66. Die arme Ton Schroor mag zo ongeveer alle penibele kwesties oplossen... zoöok het Groninger Forum. Gelukkig heeft hij er zelf veel zin en fiducie in!

De Stadspartij wenst de nieuwe wethouders "hail en zeeg'n", en dat geschil met Frank de Vries moet ik een dezer dagen eens uitpraten.

Frank de Vries vertelde gisteren aan zijn partijcongres een halve waarheid, eerlijk gezegd een hele leugen...

Want een zo selectief in het openbaar brengen van de inhoud van een gesprek over collegemogelijkheden doet de waarheid zo weinig recht dat het meer op een leugen gaat lijken. Hij stelde ten onrechte dat de Stadspartij accoord zou gaan met het de bouw van het Forum wanneer wij een wethouder mochten leveren.

Dat is niet waar. Wie de fractie van de Stadspartij kent zal zich ook niet kunnen voorstellen dat ze mij met die boodschap naar Frank de Vries hebben gestuurd.

Wat wel waar is dat is dat de Stadspartij wel degelijk zocht naar mogelijkheden voor een "College van de Winnaars", waarin VVD, Stadspartij en D66 plaats zouden kunnen nemen. En dan moest er een oplossing komen voor het Forum waar Stadspartij en VVD tegen zijn en waar D66 heel erg vóór is.

Dat had gekund met een "vrije kwestie". We zouden als fractie altijd tegen het Groninger Forum zijn blijven stemmen. Daarin was mijn fractie unaniem en dat is Frank de Vries ook duidelijk gemaakt. Er is nooit, nee nooit, sprake van geweest dat "Prummel ja zei tegen het Forum" zoals het Dagblad vandaag met grote letters in de krant zet. Anna Riemersma, Gerard Offerman, Jacob Bolhuis en Amrut Sijbolts zullen altijd tegen het Forum blijven stemmen en dat geldt voor mij ook!

Het Forum achter de Grote Markt blijft, wat de meerderheid van de Raad, en van de kiezers, er ook van mag vinden een slecht idee. Het is bovendien een luxe die Groningen zich niet kan veroorloven in de deze economisch moeilijke tijden.

Dat kun je van het nieuwe College van Burgemeester en Wethouders niet zeggen... integendeel. Er is zo te zien veel oude wijn in een nieuwe zak gegoten. Wat de Stadspartij van de plannen denkt? Laat ons daar nu eens een weekeinde over nadenken. Ik moet woensdag aanstaande mijn mening in de Raad geven en dan is het ongepast, en ook onverstandig, om nu al een reactie op het collegeprogramma te geven.

Voor de liefhebbers van grappen:

Op de prachtige weg van Noorddijk naar Bedum werd onze auto aangehouden door een groepje jongens van rond de veertien. Ze hadden een opdracht van school gekregen. Wilden we "alstublieft-alstublieft-alstublieft" meedoen. Het zou niet lang duren. Ik liet me vermurwen om door het geopende linkerautoraam enige vragen te beantwoorden. Het was een stille weg en zij stonden daar met hun ziel onder de arm en een schrijfblokje te wachten op verkeer dat maar niet kwam... dan ben ik de kwaadste niet.

Hij sprak daarop "u zit nu op de fiets", de eerste vraag luidde daarop "waarom hebt u gekozen voor de fiets"?

Stikkend van het lachen gebaarde ik Gerard om verder te rijden, de jonge enqueteur riep ons nog teleurgesteld zijn "maar u kunt toch doen alsof?" na.