Wie zoals Gerard Offerman en ik op het terras van Fiorini een ijsje at kon vanmiddag Wethouder Frank de Vries, herkenbaar aan zijn rode bretels, nijver in de weer zien in zijn wethouderskamer op de hoek van de eerste verdieping van het Stadhuis. Er liggen stapels documenten, zo te zien ordeloos opgestapeld, in de vensterbanken en Frank leek geagiteerd.. Dat is ook begrijpelijk.

Na weken onderhandelen heeft hij nog steeds geen College weten te vormen. Ik denk dat hij dat ook verkeerd heeft aangepakt door de Stadspartij al meteen, en de VVD al snel uit te sluiten van deelname. Nu zit hij met verliezers aan tafel, de SP heeft door zich vier jaar lang uit te leveren aan de wensen en grillen van de PvdA drie zetels verloren... waarom zouden ze dat nog eens vier jaar, en dan onder veel moeilijker omstandigheden gaan doen?

Groen Links is spekkoper, het sectarische clubje rond Karin en Mattias verloor geen zetels en gaat rustig door met het doordrammen van onmogelijk grote en dure tramplannen. Een tram zo groot als een trein die nooit op het regionale railnet zal kunnen gaan rijden.

Is de inbreng van D66 voldoende om het volgende College de nodige pit te verschaffen? Ton Schroor beloofde zijn kiezers dat er geen trein over de Grote Markt zal gaan rijden. Houdt hij woord? Misschien laat hij zijn kiezers in de kou staan en gaat ook hij onder het juk van Karin Dekker door.

Wat zou D66 daarvoor in ruil kunnen krijgen? Meer bestuurlijke vernieuwing? Arjen de Rooij is daarvan een verklaard tegenstander. Hij ziet niets in referenda. De zittende wethouders van verkeer en van Ruimtelijke Ordening hebben nu al een, respecrtievelijk twee, termijnen van vier jaar laten zien dat zij van inspraak, èchte inspraak tenminste, vaak weinig terechtbrengen. Een zaal vol burgers een maquette voorhouden en dan vertellen wat er inmiddels al met woningbouwcorporaties en bevriende investeerders is afgesproken, dat is hun idee van inspraak. Een groot deel van de Groningse bevolking heeft hartgrondig genoeg van deze komedies. Dat laten enquetes over vertrouwen in Raad en democratie ook duidelijk zien.

Groen Links heeft in het congres van dit weekeinde zelfs laten weten tegen referenda te zijn... Ja, laat de regenten het maar onder elkaar uitmaken Groen Links! Al weet ik niet wat er groen, of links, aan zo'n standpunt is.

Het uitsluiten van de twee winnaars van de verkiezingen, VVD en Stadspartij stelt ook 22050 kiezers teleur.

Je zult maar met zo'n college aan de slag moeten... Zal Ton Schroor de peppil zijn die dit hopeloze gezelschap, de ruïne van een "links college", dat ondanks vier jaar van voorspoed en onverwachte inkomsten die in de tientallen miljoenen liepen, nieuw élan inblaast?

Voor een echte gezondheidskuur heeft onze stad een heel ander college nodig want deze heelmeesters zullen straks stinkende wonden achterlaten. Zogezien is de nervositeit van Frank de Vries best begrijpelijk.

Lange tijd was de Eemshaven een schrale vlakte waar ik als studentje coureurtje speelde in een derde of vierdehands auto. Er was weinig activiteit te bespeuren en een aantal zwaar gesubsidieerde vestigingen (waaronder een bananloods) gingen roemloos ten onder. Waarom zag het bedrijfsleven niet in dat distributie vanuit de Eemshaven ook voordelen heeft? Goedkoper werken, minder files, diep water... waarom bleven de schepen enkel naar Rotterdam en Bremen varen?

Maar de laatste paar jaren is er veel veranderd!

De Eemsdelta is nummer 1 in de eind 2009 gepubliceerde Rabo top 40 van de groeiregio’s in 2008. De regio Eemsdelta heeft het best presterende bedrijfsleven van Nederland zowel qua kracht als groei. Het is ook een teken aan de wand dat nu de economie wat minder draait de investeringen in het Noorden toch iets lijken te groeien. Na de eerder geschetste jarenlange misère is de Eemshaven nu één van de grootste bouwputten van Nederland. Er wordt 6 miljard euro in de Eemshaven geinvesteerd, en niet door de overheid, nee! door het bedrijfsleven! Een flink aandeel, een kwart tot een derde van de in Nederland geproduceerde energie komt straks uit de Eemshaven en dat maakt van de Eemshaven straks onze nationale energiehaven.

* Electrabel : 2400 MW (operationeel sinds begin negentiger jaren), gasgestookt
* Norned : 600 MW (aanlanding kabel voor hydro-power uit Noorwegen)
* Essent/RWE : 160 MW ( windenergie reeds operationeel)
* NUON : 1200 MW (in aanbouw, kolen en biomassa)
* RWE : 1600 MW (in aanbouw, kolen en biomassa)
* Advanced Power: 1200 MW (in vergunningsprocedure, gasgestookt)

Zo zien we dat we aanhouder wint! De laatste jaren lijkt het erop dat de Nederlanders geen geduld, en geen gevoel voor perspectief hebben, wanneer het om grote infrastructurele projecten gaat.

Men verwacht dat dergelijke projecten, Meerstad, Blauwe Stad, Betuwelijn, de wijk CiBoGa in Groningen zijn voorbeelden, ogenblikkelijk vruchten afwerpen.

Het is een typische overheidstaak om te investeren in een project dat zelf een vraag moet gaan creëren. Investeren waar de vraag bestaat is daarentegen een taak voor het bedrijfsleven! Waar de economische groei op lange termijn op een stabiel pijl ligt en de bevolkingsgroei laag is moeten we geduld leren hebben. Onze voorouders hadden dat ook toen zij grote projecten ondernamen.

Wanneer de rente op lange termijn laag is kunnen we ook projecten ondernemen die een lange adem vergen. Regeren is vooruitzien, dat deze oude wijsheid opgaat dat bewijst de Eemshaven nu dan eindelijk...

Wanneer VVD, CDA, PVV en TON na de verkiezingen hun zin kunnen doordrijven komt de Eemshaven in de komende jaren ook in aanmerking voor de vestiging van een kerncentrale. Dat levert dan weer duizenden manjaren werk op. Maar willen we in Groningen zo'n nucleaire heksenketel? Ik neem aan dat het ding veilig zal zijn maar.. een ongeluk als restrisico kàn desondanks gebeuren en dan is een verwoeste kolencentrale te verkiezen boven een lekkende kerncentrale. Anderzijds is er de minimale co2 uitstoot van de kerncentrale.

Wanneer ik de nieuwste artikelen over zonnepanelen, winning van zonne-energie en alternatieve energie uit aardwarmte, wind, golven en biomassa lees dan kunnen we de kat ook nog een paar jaar uit de boom kijken. Dan investeren we niet in verouderde technologie (waartoe de windturbines lijken te gaan behoren) maar kunnen we "meeliften" met de resultaten van de laatste research. Misschien is ook de kerncentrale als optie over tien jaar, bij de opening, hopeloos achterhaald...

Ook hier is regeren vooruitzien, met dien verstande dat het verstandig zou kunnen zijn om het Kyoto-accoord nog niet na te leven en tien jaar op onze handen te gaan zitten. Maar wat denkt u lezers, kunnen we ons dat veroorloven?

De Fractie van de Stadspartij heeft in de Raadscommissie Wonen drie ingekomen brieven van burgers geagendeerd. De Stadspartij doet dat geregeld want Gerard Offerman, ikzelf en een aantal Oosterpoorters hebben de partij indertijd opgericht omdat we vaak geen reactie kregen wanneer we brieven aan de Raad, de raadsfracties of de gemeenteraadsleden schreven. Wanneer burgers de moeite nemen om brieven te schrijven over hun problemen dn verdienen ze ook een antwoord.

Vandaag ging het over twee brieven over het verlenen van onttrekkingsvergunningen in Vinkhuizen, gedateerd 18 en 22 februari 2010 en het bezwaarschrift tegen de woningonttrekkingsvergunning door een aantal bewoners van de Gorechtkade, gedateerd 25 februari 2010. Dat laatste, een bezwaarschrift, mocht van de voorzitter niet worden besproken...formeel heeft ze daar gelijk in, wat "onder de rechter" is behoort niet door politici besproken te worden!

Maar er bleef genoeg te bespreken over... de grootscheepse aanslag op omze stad door de speculanten in studentenwoningen brengen overal onrust en bezorgdheid. Straten die in het verleden alleen door gezinnen, en een enkele vrijgezel natuurlijk, werden bewoond zien nu een van de huizen opeens in een kamerverhuurpand veranderen en dat roept nachtmerries op.

Onze bespreekpunten waren:

1. Waarom geen conserverende maatregel in deze wijken in afwachting van het opleveren van de eerste studentenhuisvesting in het kader van de nieuwe plannen?

In een stadswijk is er nu al een stop op de onttrekkingsvergunningen die het huiseigenaren mogelijk maakt om meer dan drie studenten een onzelfstandige woonruimte te verhuren. Dat heet een conserverende maatregel. Maar elders is de nood even hoog! Ook daar dreigen gehorige woningen in studentenhuizen te veranderen...

2. Waarom deze straten en buurten anders behandelen dan daar waar nu al een "stop" geldt?

Gelijke monniken, gelijke kappen nietwaar?

3. Wat is de mening van het College over de steeds meer om zich heen grijpende speculatie in huizen die voorheen tot de woningvoorraad voor gezinnen behoorden maar nu studentenhuizen worden?

In de Raad is vastgesteld dat we meer (jonge} gezinnen willen huisvesten... maar bij deze vraag verwees Wethouder Frank de Vries naar de nieuw te bouwen huizen in Meerstad! Wil hij een volledige scheiding tussen twee leefwerelden forceren? Een binnenstad met daaromheen wijken vol studenten en oudere bewoners die daar ofwel goed mee kunnen leven (dat geldt voor mij, ik slaap door alles heen) of niet weg kunnen en ver daarbuiten de uitgeweken oudere Stadjers? "A tale of two cities" nu van de hand van Frank de Vries...

4, Hoe verhouden deze onttrekkingen zich tot het door de Raad vastgestelde beleid dat wijken met een gemengde bevolking wil realiseren? Treed er geen onomkeerbare verschuiving naar studentenwijk op in de schilwijken en in Vinkhuizen?

Het lijkt me evident dat de Raad van Groningen behalve aan een gevarieerde stad ook aan moet vasthouden aan een leefbare stad waarin in iedere wijk prettig gewoond kan worden, ook door werkende ouders met kinderen. Dat laatste ideaal lijkt nu uit het oog verloren te worden.

5. Is het College bereid om het aanbod van huizen met een koopprijs van van rond de 200 000 Euro voor de startersmarkt en bewoning door gezinnen te reserveren.

Wie de grondprijzen en de bouw- en huizenmarkt kent weet hoe ingewikkeld het is om deze woningen te laten bouwen.. daar komt veel ingrijpen van de overheid en de wondingbouwcorporaties aan te pas. Wanneer we deze woningen nu opofferen dan wordt het moeilijk om vervanging te vinden.

6, Is het College het met de Stadspartij eens dat een gebrek aan woningen in deze sector Groningen op den duur onaantrekkelijk zal maken voor pas-afgestudfeerden en de "brain drain" uit de stad zo zal versterken?

Terecht merkten de Wethouder en een aantal van mijn collegae op dat de "brain drain" afhankelijk is van het aanbod van hooggekwalificeerde arbeidsplaatsen in onze regio. Dat klopt natuurlijk, maar wie verder denkt zal moeten inzien dat ook woningen voor startende jonge academici een voorwaarde voor het realiseren van die zo innig gewenste "Kennisstad Groningen" zijn. Frank de Vries wilde de term "brain drain" eigenlijk liever niet meer horen, hij heeft gelijk wanneer hij stelt dat we onmogelijk àlle jonge afgestudeerde academici en HBOers hier kunnen houden, dat zou ook een groteske situatie opleveren. Stelt u zich eens een stad voor 100 longartsen! Al zou dat nog wel plezierig kunnen zijn, maar een stad met tienduizend advocaten wens ik zelfs onze ergste vijanden nog niet toe!

Een onderzoek van het CBS onder leiding van Jan Latten gaf ons meer inzicht in de plaats van academisch (en HBO) Groningen binnen Nederland. latten ziet Groningen als "roltrap van Noord-Nederland, het
stadsgewest Groningen geldt, zo concludeerde hij, als "opwerkfabriek voor jongeren die uit alle hoeken van Noord-
Nederland naar Groningen trekken”, om zo hier kenniskapitaal te vergaren en zo meer kansen hebben op de arbeidsmarkt". Maar die arbeidsmarkt is in de Randstad geconcentreerd. U kunt het nalezen op http://gemeente.groningen.nl/gemeente/de-stad-in-cijfers/publicaties/migratie_studenten_09.pdf/view.

Genoeg woorden voor vandaag, in "geouwehoer kun je niet wonen" zoals Jan Schaefer ooit terecht opmerkte. Onze stad heeft snel studentenkamers nodig die kunnen concureren met het aanbod van de zogenaamde "huisjesmelkers", de particuliere verhuurders. Dan kunnen de prijzen van dergelijke kamers dalen, dan blijven er woningen beschikbaar voor starters op de woningmarkt, dan kan een eind worden gemaakt aan de voortgaande verloedering van oude stadswijken zoals de Schildersbuurt.

Over die laatste punten zijn Frank de Vries en ik het wel eens, maar hoe dat te doen, daarover twisten we. Ik wil dat er snel een {misschien tijdelijke} campus komt. Hij lijkt in te zetten op zijn grote en ingrijpende plannen voor geconcenteerde studentenhuisvesting in nieuwbouw binnen de stad. Ik betwijfel of dat voldoende zal zijn, ik vraag me vooral af of het snel genoeg gerealiseerd kan worden!

Frank de Vries zal gedurende de eerste vier jaar mijn hete adem in zijn nek voelen, bouwen Frank! Bouwen en nog eens bouwen...!

Op een weblog iets schrijven over taal is spelen met vuur, Nederlanders zijn geen puristen en de communis opinio lijkt te zijn dat iedereen die het Nederlands radbraakt dat met een gerust geweten mag doen. We missen een Académie française die scheidsrechter is en het gezag heeft om anderen op het correct gebruik van Nederlands te wijzen.

Dan is er enige durf voor nodig om een wijsneuzerig stukje over taal te schrijven... het is spelen met vuur want je loopt het risico een nòg grotere wijsneus tegen te komen die je, met behulp van een taal- of spelfout genadeloos te kijk zet!

Een van de opvallende, en in mijn ogen verderferlijke, nieuwe ontwikkelingen in onze taal is de opmars van de hunnen, niet de oude Hunnen, maar de hunnen. "Hun vertelden me dat hun het van hun die naast hun woonden hadden gehoord en hun hebben hun toen gezegd dat hun hun schuur moesten verplaatsen maar hun wilden dat niet..."zo is de spreektrant van sommige Nederlanders. Ik kijk dan altijd belangstellend naar het plafond want ik weet dat hier alle moeite verspild is. Nu stellen Neerlandici zowaar voor om van deze taalverarming, het is een verarming omdat de woorden "zij", "hen" en een aantal tropen verloren gaan, tot norm te verheffen!

Negen van de tien Vlamingen, Surinamers en Nederlanders zeiden volgens een onderzoek van de Taalunie desondanks "trots te zijn op hun taal". Als redenen gaf men op het Nederlands mooi te vinden en dat het een grote woordenschat heeft waarin men zich genuanceerd kan uitdrukken.

Opvallend is dat onze taal van diverse richtingen onder vuur ligt. Er is het oprukkende steenkool-Engels, de SMS-taal met veel inventieve afkortingen en de verruwing die optreedt wanneer we ons aanpassen aan de kleinste gemene deler en het tekortschietende onderwijs.

Een van de grote taalvervuilers, misschien wel de grootste van allemaal, is de politiek. In Den Haag zijn politici die slecht uit hun woorden kunnen komen begonnen om zich niet langer tot de Voorzitter van de Tweede Kamer te richten maar de constructie "...en in de richting van de minister wil ik zeggen..." te gebruiken. Daarna kwam het van kwaad tot erger.

Wat volgde namelijk?

* Ik wil in uw richting zeggen...
* Ik denk in de richting van de toekomst...
* ik wil een oplossing richting bewoners...
* U wekte verwachtingen in de richting van..
* We verklaarden de oorlog richting Irak...
* We vertrokken richting Wintersport...
* Het schip zonk richting bodem...

Het hele land volgde hun slechte voorbeeld. De richtingenstrijd lijkt verloren, de strijd tegen de hunnen verloopt evenmin voorspoedig. De ongeëvenaarde Drs. P. voorspelde het jaren geleden al in zijn liedje over "Plunko de minstreel";

Ons werelddeel beleeft vandaag
Naar ik verneem een Hunnenplaag
De onzen stellen zich teweer
De Hunnen winnen keer op keer!

Nou ja, hun zoeken het zelf maar uit!

In een stad kun je van alles verwachten, maar vanmiddag was ik stomverbaasd... een oudere man in een rolstoel vroeg mij in de Sint-Jansstraat eerst de weg naar de apotheek op het Hanzeplein, een recept in de hand, om direct over te schakelen op een verzoek om geld. Hij had niet genoeg geld voor de dringend benodigde amputatie van zijn linkerbeen want daarvoor moest hij een eigen risico betalen...

Ik heb het verzoek afgewimpeld, maar bleef met een katerig gevoel achter. Het was toch niet echt? Zozeer is Nederland toch nog niet afgezakt in de rij der beschaafde volkeren?

Er zijn veel bedeltrucs, geld voor het treinkaartje van de keurige student, geld voor een nacht in het slaaphuis, geld voor zieke verwanten in verre landen, geld voor hondenvoer, ik heb het allemaal al wel eens gezien maar dit sloeg werkelijk alles..

Het was toch hopelijk een kwalijke smoes?

Vandaag publiceerde de Christenunie een landelijk programma waarin ze zich als christelijk en sociaal afficheert. Men vindt zich in deze kring zelfs "progressief" Maar daar valt een hoop aan af te doen want wanneer het om de positie van bijvoorbeeld homoseksuele leraren in het christelijk onderwijs gaat staat de Christenunie vierkant achter de meest verkrampte en conservatieve ouderlingen wanneer deze hun eeuwenoude beleid van discriminatie en uitsluiting willen voortzetten.

Dat een homoseksueel mens op een christelijke school zoals het Menso Alting in Groningen een onbekend, en daarom onbegrepen en ongeliefd, iemand is, dat mocht ik een maand geleden zèlf ervaren toen ik daar een paar uren maatschapijleer gaf. Dan is er de vrijheid van onderwijs, door de Christenunie aangezien als een vrijbrief om te indoctrineren, in plaats van te onderwijzen! Men is niet alleen zeer vasthoudend in het verkeerd voorlichten van de eigen leerlingen, welnee, de Christenunie gaat nòg verder dan dat!

Fractieleider Arie Slob vindt bijvoorbeeld dat ook scholieren van het openbaar onderwijs niet alleen les moeten krijgen in de evolutietheorie van Charles Darwin, maar ook over het Bijbelse scheppingsverhaal.'Alsof er geen andere theorieën en ideeën bestaan' zo zegt hij. Hij verzwijgt dan dat de door hem genoemde verklaringen geheel en al zonder wetenschappelijke basis zijn òf, zoals het Lamarckisme zijn achterhaald."Er zijn meer opvattingen over het begin van deze aarde dan alleen maar die ene die nu toevallig zwart op wit in de lesboeken wordt afgedrukt" stelde Kamerlid Slob in een interview. Maar lesgeven is toch iets anders dan opvattingen opssommen heer Slob? Anders zouden de scholen alle 2000 bekende scheppingsverhalen, ik kan die van de Autralische Aboriginals aanbevelen!, moeten gaan onderwijzen. Dat heet antropologie en hoort niet thuis in de lesboeken over biologie, aardrijkskunde of geschiedenis!

Zo gedraagt een deel van de aanhang van de Christenunie zich alsof men in de 17e eeuw leeft en de Synode van Dordtrecht nog steeds bijeenkomt, en dat terwij EO-coryfee Andries Knevel net als een kwart van de aanhang van de Christenunie, niet meer te geloven in het scheppingsverhaal, overigens tot ongeloof en woede van het meer behoudende deel van de christelijke achterban.

Toen in Groningen een nieuwe burgemeester moest worden gekozen meende een meerderheid van de Raad dat deze "progressief" moest zijn. En wat bleek? Alle negen partijen vonden zichzelf progressief. Ik denk dat ze zich ook allemaal "sociaal" vinden. Vinden we ons ook alle tien, er is een partij bijgekomen, sociaal? Reken maar.. En christelijk? Twee partijen noemen zich christelijk maar er zijn buiten die twee partijen meerdere christelijke raadsleden met opvattingen die zozeer uiteenlopen dat dat begrip in de politiek van alledag een kleine rol speelt, het is veeleer een hoogsteigen, diepgevoelde zingeving van het leven, geen onderbouwing van beleid.

Ik ben blij dat ik in de Stadspartij een partij heb gevonden waarin religie tot de persoonlijke levensfeer behoort, niet tot het politiek gedachtengoed. Christelijke en andere Stadspartijleden komen in het leven van alledag tot dezelfde politieke keuzen. En sociaal en progressief? Dat zijn wij op de keper beschouwd meer dan de Christenunie.

Vanmidag beluisterden mijn man en ik zoals ieder jaar een uitvoering van Bachs Matthäus-Passion. Ieder jaar weer een emotionele rollercoaster... Prachtige muziek, aangrijpende poëzie en een voor mij onbegrijpelijke boodschap waarin ik word verrlost van een schuld die ik niet voel op een manier waarvan ik niets begrijp. Hoe is het toch mogelijk dat de portée van een heilsboodschap die al tweeduizend jaar miljoenen mensen in zijn greep houdt mij zo ontgaat? Ik ben anders wel te vinden voor mystiek en poëzie, ik kan genieten van oude teksten en van Boedhistische of Taoistische wijsheden, om van de Tao Teh King zelve en Confucianistische analecten maar te zwijgen. Zo oppervlakkig ben ik toch niet? Maar dan toch...hoe een godheid een derde van zichzelf is en tegelijk één, hoe een gruwelijke dood van diezelfde god aan een kruis de mensen redt van een overgeërfde schuld waar ze zelf part nog deel aan hebben, het gaat mijn verstand te boven...

Blijft de heerlijke muziek van Bach en de indrukwekkende plechtigheid vanmiddag in de Jozefkerk. Plebaan Wagenaar maakt er een indrukwekkend schouwspel van, met een geopend maar leeg altaar, met paarse stof omhulde beelden en een gedoofde godslamp. De poëzie ontgaat mij niet, maar het wil geen werkelijkheid worden. Misschien komt dat in een latere levensfase, God en ik, wij hebben alle tijd van de wereld.