Vandaag werd duidelijk dat twee gebouwen aan de nieuwe woonwijk De linie weer zouden moeten sneuvelen wanneer Gemeente en Provincie zouden kiezen voor een brede Zuidelijke ringweg, de parallelstructuur, met twaalf bovengrondse rijbanen. Het grote gebouw "Frontier" met acht verdiepingen waarin bedrijven en woningen worden ingericht staat dicht op de huidige ringweg. Een reden te meer om de tunnelvariant te kiezen zoals de Stadspartij dat steeds heeft bepleit. Dan is er geen kapitaalvernietiging en verbeterd de leefbaarheid in de Zuidelijke stadswijken.
Door de opname van de voormalige zogenaamde DDR, Polen en de Baltische staten in de Europese Unie is het evenwicht in de unie verschoven. Ooit was de driehoek Rotterdam – Milaan - München het hart van de Europese economie, binnen die driehoek lag immers het leeuwendeel van de industrie. Nu zijn er andere lijnen die men op de kaart kan trekken en Groningen ligt gunstig op de as tussen Rotterdam en het zich voorspoedig ontwikkelende Oostzeegebied. We hebben ook de juiste kennis in huis om op scheepvaartgebied iets te kunnen betekenen op de Oostzee.
Een bijzondere taak waaraan de nieuwe Fractie zich moet wijden is de burgemeesterkeuze. De negen fractievoorzitters zijn in een vertrouwenscommissie benoemd en straks kunnen zij nog maar heel moeilijk met hun fractiegenoten over die keuze praten. Ik heb geheimhouding beloofd. Vandaag kon ik nog met mijn fractiegenoten spreken over de ideale burgemeesterskandidaat en we spraken af dat we vooral de nadruk willen leggen op ervaring in het besturen van een gemeente en op het werk in de gemeenteraad.
De zaterdag is voor raadsleden een dag om te lezen… op vrijdagavond brengt een koerier (heel milieubewust op de fiets!) een grote stapel stukken voor het weekeinde. Wanneer je een weblog begonnen bent moet je eraan wennen elke dag ook een stukje te typen. Gisteren had ik mezelf de opdracht gegeven om vandaag over “Groningen als sterk merk” te schrijven.
Opvolging, of dat nu in een familiebedrijf of een politieke partij is, is altijd een penibel ogenblik. Dat wat vertrouwd was verandert en de routine van alledag wordt vervangen. In de politiek probeert de pers van bekende gezichten het handelsmerk van een partij te maken. Het vervangen van een raadslid door zijn of haar opvolger lijkt een enorme verandering terwijl de partij die daar achter staat niet hoeft te veranderen. De kranten zijn “mannetjesmakers” en zij vergeten dat achter de rug van iedere lijsttrekker en partijleider een groep hardwerkende mensen, in Den Haag zijn dat professionals, in een plaatselijke partij zijn dat vrijwilligers, staat.