Politici zijn ijdel, vraag het maar na bij wie met ons gilde te maken heeft gehad... Soms maakt de pers daar dankbaar gebruik van.

Vandaag bracht KRO's Brandpunt, altijd gereed om een smeulend vuurtje op te stoken, een programma over de politieke invloed van onze Koningin. Dat is iets waarover haar ministers en oud-ministers behoren te zwijgen, maar dat deden ze niet, zo tasten zij, als een groepje hongerige termieten, de toch al niet al te stevige poten van de Nederlandse troon aan.

Henk Koning was zeer verguld dat hij uit zijn pensioen en de politieke vergetelheid was opgedoken om te vertellen dat hij, en niemand anders, de favouriet van Hare Majesteit was geweest... Daarmee zette hij zijn oud-collega Saskia Stuiveling, nota bene zijn oud-collega en opvolger als President van de Rekenkamer in functie, een hak en hij bewees de Koningin een slechte dienst.

Ik kan me voorstellen dat de koninklijke nagels vanavond diep in de palm van haar hand zijn gezet...

Wanneer ik de heer Koning, die met zenuwtrekken van zijn onderkaak meer vertelde dan met woorden gezegd werd, mag geloven heeft de Koningin zijn benoeming doorgezet. Als dank zet hij haar nu te kijk... bravo Henk!

De koningin lijkt wanneer ik Brandpunt mag geloven wat ver te zijn gegaan in het beïnvloeden van een politieke benoeming. Dat was onverstandig, ze had zich tot een advies of waarschuwing in een gesprek met de premier moeten beperken. De Britse journalist Walter Bagehot formuleerde al in 1867 in een bundel essays de drie rechten van de Koning in een parlementaire democratie: "het recht om te worden geïnformeerd, het recht om aan te moedigen en het recht om te waarschuwen".

Dat de Koningin na een bezoek aan Indonesië op het belang van het herbarium in Leiden heeft gewezen valt geheel en al binnen haar constitutionele taak, aanmoedigen en waarschuwen, de Minister, deze keer was het Alders, heeft dat ter harte genomen. Maar ook hij had daarover misschien discreter moeten zijn.

Oud minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot bleef op en top diplomaat toen hij met een veronderstelde Koninklijke schrobbering na een gesprek met een Baltisch staatshoofd werd geconfronteerd, maar ook hij was kennelijk te ijdel om "nee" te zeggen toen Brandpunt belde.

Dat doet me de hand in eigen boezem steken, toen Netwerk belde om iets over het afscheid van Jacq. Wallage te vernemen en me uitnodigde voor een TV opname heb ik ook geen "nee" gezegd. Wie zegt er nu nee tegen de kans om op Netwerk te komen? Publiciteit is een deel van ons vak en we zijn als politici nu eenmaal... nu ja. een beetje dan, ijdel.

Dat praat het optreden van de oud-politici niet goed. Wie in de politiek actief is moet wel geregeld optreden op de TV al zijn de Raadsleden in Groningen allemaal zo gedisciplineerd dat we vertrouwelijke zaken ook vertrouwelijk houden. Vaak blijkt de pers ook inderdaad van niets te weten wanneer dat ongewenst is. Wie met pensioen is zoals Henk Koning heeft geen enkel excuus voor zijn indiscretie.

Collega Jacob Bolhuis is, zoals we dat van alle raadsleden van de Stadspartij vragen, actief in zijn buurt. Kostverloren heeft dankzij de inzet van zijn bewoners, waaronder dus ook Jacob, de laatste tijd veel verbeteringen gezien. Dat was mooi, maar een enkele in zijn straat gestrand oud wrak bleef een doorn in Jacob's oog, ook anderen klaagden erover.

Wanneer parkeerruimte schaars is en daarvoor ook betaald moet worden ergert de aanwezigheid van een auto met gras onder de wielen en meerdere bonnen onder de ruitenwisser de bewoners. Jacob nam het initiatief en vroeg bij de Rijksdienst voor het Wegverkeer eens na van wie de auto was... en deze bleek gestolen!

Geen goede beurt voor de politie, wèl bekeuren, geen opsporingswerk verrichten. Zo komen we er niet.

De Stadspartij zal aan het geval nog een vervolg geven. Er moet meer op gestolen auto's worden gelet.

Autodiefstal blijkt een goed renderende tak van de criminaliteit te zijn. Een van die vormen van diefstal die op het eerste gezicht minder ernstig lijkt dan, laten we zeggen, tasjeroof of overval. Toch zitten ook aan deze misdrijven, net als bij de andere, een nare kant. "Carjacking", gelukkig vooral beperkt tot België is zeer traumatiserend voor het slachtoffer. En inbreken in een huis om de autosleutels te kunnen pakken, een opkomend probleem, leidt tot al snel tot geweld bij ontdekking.

Welke auto's hebben de dieven nu het liefst?

1. Opel Kadett (3.752 maal gestolen)
2. Volkswagen Golf (2.206 maal gepikt)
3. Ford Escort (1.294 maal gejat)
4. Opel Corsa (941 maal weggenomen)
5. Fiat Uno (639 maal ontvreemd)
6. Opel Astra (480 maal achterovergedrukt)
7. Volkswagen Passat (380 maal verdonkeremaand)
8. Volkswagen Polo (365 maal gekaapt)
9. Opel Vectra (319 maal wederechtelijk in bezit genomen)
10. Mercedes 200-serie (313 maal gesnaaid)

( Bron: Rijksdienst voor het Wegverkeer en Centraal Bureau voor de Statistiek. Het bargoens is van mij. Robert)

Hoe goedkoper de auto is, hoe gewilder deze is bij het boevengilde.
Nu zou je allicht hebben verwacht dat mooie, snelle,exclusieve en dure automobielen aantrekkelijker zijn dan deze auto’s voor de lagere middenklasse. Aan de andere kant is de op de straat alomvertegenwoordigde Opel Kadett een anoniem bezit. Zeker omdat deze alleen nog maar tweedehands is te kopen. Net als de Ford Escort, Fiat Uno en de Mercedes 200-serie.

Fijn voor de bourgeoisie maar sneu voor "Jan met de pet" want de dure auto's zijn all risk verzekerd, de goedkope en oudere auto's waarschijnlijk niet... reden temeer op autodiefstal zwaar te straffen en meer aandacht te geven aan opsporing.

Van mijn auto's, vroeger excentriek oud roest, ik herinner mij als dieptepunt een goudkleurige Opel Kadet met race-strepen, tegenwoordig stijlvolle maar discrete limousines, werd nooit een gestolen en in mijn vriendenkring was alleen een jonge advocaat met een blitse Golf ooit slachtoffer.

Toch wordt in ons land iedere 20 minuten een auto gestolen!

Het is natuurlijk gemakkelijk te verklaren. De duurdere, nieuwere auto’s zijn beter beveiligd dan de goedkopere auto’s. Het is dus logisch dat autodieven zich richten op kleine of minder dure auto’s. Het is zelfs zó makkelijk dat in Nederland iedere twintig minuten een auto wordt gestolen. Een rekensom leert ons dat er dan jaarlijks tussen de 20.000 en 30.000 auto’s worden ontvreemd.

De meeste diefstallen vinden plaats in de stad Rotterdam en in de buitenwijken van deze havenstad. Per duizend voertuigen wordt er in deze stad 1,23 auto gestolen. Andere plaatsen waar veel auto’s worden ontvreemd zijn Amsterdam, Arnhem, Utrecht, Kerkrade, Nijmegen, Den Haag, Eindhoven, Tilburg en Maastricht. In Wassenaar, Laren, Haren of Bilthoven kan men, wanneer ik de statistieken mag geloven, de auto rustig met sleutel in het contact op de lommerrijke oprijlaan laten staan, zoals een zeer gefortuneerde kennis van mij dat ook inderdaad met zijn Porsche Cayenne Turbo, catalogusprijs 155 000 Euro, doet. Hij vertrouwt kennelijk op de waakzin van zijn twee tekkeltjes. Geïnteresseerde autodieven die de confronatie met deze twee langgerekte mormels aandurven mogen contact met me opnemen!

De auto-industrie was overigens jarenlang onwillig wanneer het om diefstalbeperking gaat. Dure auto's die werden gestolen verdwenen naar Polen of de Balkan en de gedupeerde eigenaar kocht met de verzekeringsgelden weer een nieuwe bolide. Zo betaalde de hele maatschapij de rekening en Audi, BMW, Mercedes vaarden er wel bij.

Nu zijn de dure auto's goed beveiligd. Daar heeft de politiek middels regeringen en Europese Unie hard aan gewerkt, ja, we zijn als politici heus wel ergens goed voor lezers!... Maar àlle auto's, en ook de scooters moeten worden gechipt. Denk daarbij aan een of meer chips in de auto verwerkt met als in het oor van de kat, dan verraadt iedere parkeergarage, iedere grensovergang, desnoods ieder kruispunt de aanwezigheid van een gestolen auto of scooter! Wanneer de aanwezigheid van de chip alleen wordt doorgegeven wanneer deze als gestolen is opgegeven is er geen probleem met de privacy, dieven en helers hebben immers geen recht op anonymiteit.

Ook de raadsleden hebben vacantie, zij het zonder vacantiegeld... ik blijf dan ook maar in Groningen! Wanneer er dringende zaken moeten worden afgehandeld kan er midden in de zomer nog een "zomerraad" bijeen worden geroepen om iets te bekrachtigen dat geen uitstel verdraagt.

Ik weet een onderwerp voor zo'n zomerraad, het steeds stijgende beslag van studentenhuizen op onze woningvoorraad.

We weten nog niet hoeveel studenten dit jaar naar Groningen zullen komen om te studeren. We weten ook niet hoeveel afgestudeerden en gesjeesden dit jaar in Groningen zullen blijven wonen omdat ze nog geen baan hebben gevonden. De economie zit ze niet mee.

Dat kan ons als stad al snel een flink deel van de woningvoorraad in de startersklasse en vlak daarboven gaan schelen. Ook de huizen met vier of meer slaapkamers, aantrekkelijk voor gezinnen, zijn een prooi voor huisjesmelkers... Wie met een door voortdurend lawaai en overlast een onbewoonbaar huis in bijvoorbeeld de Parkstraat heeft, die heeft het nakijken, want hij kan zijn huis niet als studentenhuis verkopen vanwege de 15% norm.

Al met al een ramp voor de volkshuisvesting in onze stad. Het zou het beste zijn om ogenblikkelijk te stoppen met onttrekkingsvergunningen, maar de raadsmeerderheid is verblind door de ambitie "onderwijsstad" te zijn. Merkwaardig genoeg slaat die ambitie niet op de kwaliteit van het onderwijs, daarover spreekt de Raad van Groningen niet, en we hebben er geen cent voor over, ook niet wanneer de RUG en de Hanzehogeschool daarom vragen. We zoeken het in de kwantiteit!

Eerlijk gezegd kun je dan beter spreken van "Groningen Bierstad" dan van Groningen Onderwijsstad.