Verkiezingen worden twee keer gehouden. Eenmaal op woensdag en eenmaal op de volgende dagen in het hoofd van de gekozen en niet gekozen politici. Die zijn, we zijn immers allemaal mensen, vaak geneigd om hun verlies aan landelijke omstandigheden of onbeïnvloedbare factoren (het weer, twee verkiezingen achter elkaar...) te wijten. Hun gelijkblijven zien ze als wist en hun verlies willen ze het liefst bagatelliseren. Winst zien ze als ongelimiteerde steun voor hùn standpunt.

Het mooiste voorbeeld hoorde ik laatst in het Stadhuis, daar sprak iemand, wie ook al weer?, over de "eigen zetels en de zeteltjes van de Stadspartij". Een fraai staaltje van zelfbedrog want wanneer de Burgemeester bij een stemming in de Raad gaat tellen wegen àlle 39 zetels even zwaar. De loodzware ene zetel van de dierenvrienden, de restzetel van de PvdA, de pech van het CDA. dat is dan allemaal vergeten. Wat telt zjn die versleten blauwe stoelen en wie daarop plaats neemt.

We mogen vanmiddag om zes uur de verkiezingsuitslag en de komende formatie in de Oude Raadszaal in het openbaar bespreken. Dat wordt boeiend. Vooral naar de standpunten van SP en CDA ben ik benieuwd. Waaraan wijten zij hun verlies? Hadden ze duidelijker tegen het Forum moeten zijn? Zijn ze nog steeds voor een regiotram door de binnenstad?

Voor mij is die variant dood en begraven. We moeten nu met frisse zin weer gaan werken aan de oplossing van de mobiliteitsproblemen in en rond de stad. Waar we voor gaan kiezen? Iets dat realistischer en betaalbaarder is dan de regiotram in de stad.

Het Forum wordt een erg heet hangijzer. Tenzij we de keus aan de kiezers laten. Een referendum samen met de verkiezingen voor de Tweede Kamer in Juni? Een goedkope kans, verkiezingen organiseren is duur en we moeten bezuinigen. De Stadspartij was altijd al voor meer directe democratie. Dit is dè gelegenheid voor het finale oordeel. Wanneer de tijd ontbreekt zijn er desnoods Statenverkiezingen in 2011 nog.

De Stadspartij heeft een volksraadpleging voorgesteld.

Wat de stad nodig heeft is duidelijk: een stabiel college dat op een ruime meerderheid kan bouwen. Met een samengeraapt groepje partijen kunnen we de volgende, moeilijke, periode vol bezuinigingen en naar ik vrees met sociale spanningen niet ingaan.

Gelukkig ligt er een mogelijkheid voor een breed democratisch College. Wilders heeft in Groningen geen voet aan de grond gekregen en dat is misschien wel de mooiste uitslag die alle 184000 Groningers zich hadden kunnen wensen. In onze stad streven we naar harmonie en hier wordt niemand buitengesloten.