Opvolging, of dat nu in een familiebedrijf of een politieke partij is, is altijd een penibel ogenblik. Dat wat vertrouwd was verandert en de routine van alledag wordt vervangen. In de politiek probeert de pers van bekende gezichten het handelsmerk van een partij te maken. Het vervangen van een raadslid door zijn of haar opvolger lijkt een enorme verandering terwijl de partij die daar achter staat niet hoeft te veranderen. De kranten zijn “mannetjesmakers” en zij vergeten dat achter de rug van iedere lijsttrekker en partijleider een groep hardwerkende mensen, in Den Haag zijn dat professionals, in een plaatselijke partij zijn dat vrijwilligers, staat.

Geert gaf een prachtige redevoering waarin hij niet alleen het ambtelijk taalgebruik maar ook zichzelf flink op de hak nam. Hij komt vaak in Egypte maar zijn tropen kent hij niet!

Gisteren nam ik met Frouchien Polman, zij richtte samen met mij en Gerard Offerman zeven jaar geleden de Stadspartij op, onze raadszetels in. Dat was de wil van de kiezers, die onze partij twee zetels gunden en van de leden die ons op de plaatsen drie en vier op de lijst hebben gezet.

Die volgorde van opvolging ligt verankerd in de wet en niemand kan later iets aan de door de kiezers vastgelegde opvolging veranderen. Ik kan als ik weg zou gaan ook niet zelf mijn opvolger aanwijzen. De opvolging is democratisch geregeld. De burgemeester, Jaq. Wallage is voorzitter van het hoofdstembureau en let er scherp op dat iedereen zich aan de wet en de regels houdt.

De eerste vergadering is een heel mooi moment voor ieder raadslid. Je bent je tijdens het afleggen van de eed of belofte opeens veel dieper bewust van je verantwoordelijkheid en van het voorrecht om een van de 39 bestuurders van je stad te zijn. Zo ging het in ieder geval bij mij. Het was een aangrijpend moment.

In grote fracties kun je die eerste vergadering leren wat er gedaan moet worden, daar krijg je in een kleine fractie de kans niet voor, je wordt voor de leeuwen gegooid, en die brullen hard ook al bijten ze niet….

We moesten een mooi initiatiefvoorstel van watersport en scheepvaartkenner Dick Hukema beoordelen. Hij voerde terecht aan, dat een stad die op het kruispunt van waterwegen ligt een behoorlijk beleid voor watertoerisme moet bedenken. Hij schreef een voorstel waarin we in de stad meer ligplaatsen krijgen en waarin geld wordt gevraagd voor betere voorzieningen zoals douches voor de watersporters. Uiteraard steunde de Stadspartij zijn voorstel. Nu moet er nog geld voor worden gereserveerd en we moeten er als Raad op letten dat dat geld er ook komt!

Harry Miedema kwam met een voorstel over vuurwerk, dat even goedbedoeld als onhaalbaar was. Iedereen weet dat vuurwerk schadelijk is maar we weten ook allemaal dat we de Nederlanders hun gevaarlijke speelgoed niet zomaar kunnen afpakken… voor een verbod van vuurwerk in Groningen was dan ook geen steun, buiten Groen Links.

Dan een voorstel om minder vaak over te gaan op inschrijvingen voor projecten. Bedoeld dat werk niet langer aan de goedkoopste van de geschikte uitvoerders te gunnen, kreeg veel kritiek. In ieder geval hield het voorstel onvoldoende rekening met wettelijke regels. Slordig werk van de drie grote linkse partijen en ook de wethouders hadden er flinke kritiek op.

De vergadering werd pas weer echt boeiend toen we mochten bepalen hoe de nieuwe burgermeester er uit gaat zien. Daar heeft de raad tegenwoordig echt invloed op en we namen de kans om een wenslijstje te maken ook waar. Tijdens het debat werd duidelijk dat we allemaal wel een “progressieve” burgemeester in onze progressieve stad benoemd willen zien. Omdat de meerderheid vervolgens vond dat alle politieke partijen in Groningen progressief zijn of op zijn minst progressieve leden hebben heeft iedere bekwame, bruggenbouwende en ervaren bestuurder, van welke partij dan ook, nog steeds kans om burgemeester van Groningen te worden. Iedere bestuurder? Nee, dat nu ook weer niet, er lag immers een motie op tafel waarin ik vastlegde dat onze nieuwe burgemeester ook huwelijken van personen van hetzelfde geslacht moest willen sluiten. De motie dwong de partijen om stelling te nemen.

De Commissaris van de Koningin beloofde dat er geen kandidaat zal worden voorgedragen die niet in principe ALLE huwelijken van mensen die van elkaar houden wil sluiten. Toen Frouchien en ik deze belofte binnen hadden konden we de motie weer intrekken. Groningen zal nu met zekerheid een burgemeester krijgen die voor alle Stadjers hun burgervader is. Niemand hoeft zich bij hem of haar achtergesteld te voelen.

Dit was de motie:

Motie

De Raad van Groningen, in vergadering bijeen op 25 februari 2009, besprekende het gewenste profiel van de nieuwe burgemeester van Groningen,

Overwegende dat de Nederlandse wet niet langer een onderscheid maakt tussen de verbintenissen van twee mensen van verschillend, en twee mensen van hetzelfde geslacht,

Overwegende dat het gebruikelijk is dat de burgemeester van Groningen ook buitengewoon ambtenaar van de Burgerlijke Stand is,

spreekt uit,

Dat de burgemeester, als buitengewoon ambtenaar van de Burgerlijke Stand, ook bereid moet zijn om huwelijken van personen van hetzelfde geslacht te sluiten.

En gaat over tot de orde van de dag.

Robert Prummel

Frouchien Polman

Toen ik diep in de nacht weer buiten stond leek het alsof de oude Martinitoren goedkeurend knikte, is de Olle Grieze soms een roze grieze?